wrz
25

Programowanie od przedszkola

Myślę, że wszyscy zgodzą się ze mną, że dzisiaj dzieci spędzają dużo więcej czasu przed komputerem niż kiedykolwiek wcześniej. Wiele osób to martwi, a specjaliści starają się określić jaka ilość czasu spędzanego przez dzieci przed ekranem jest dla nich bezpieczna. Tak naprawdę nie ma jeszcze badań stwierdzających definitywnie, że przebywanie przed ekranem szkodzi, co nie oznacza, że jest ono zupełnie bezpieczne – brakuje bowiem także takich badań, które by zaprzeczały jego szkodliwości. Mimo wszystko nasze osądy w tej sprawie opierają się bardziej na naszych przeświadczeniach niż na konkretach. Niestety dużo częściej interesuje nas ilość, a czasem zupełnie zapominamy o jakości czasu spędzanego przed komputerem. Wydaję się, że interakcje dzieci z nieodpowiednim materiałem mogą przynieść o wiele więcej szkody niż zbyt długie przebywanie przed ekranem. Dla nas nauczycieli to ważna informacja. Wiemy, że mamy przede wszystkim zadbać o jakość i wartość materiału edukacyjnego, który zamierzamy wykorzystać w przedszkolu. Stąd moja, wydawałoby się na pierwszy rzut oka, nietypowa propozycja. Zachęcania przedszkolaków do programowania.

Skąd w ogóle pomysł na programowanie od przedszkola?

Zacznijmy od wyjaśnienia czym jest programowanie komputerów. W tym artykule będę wykorzystywać najbardziej ogólne znaczenie tego pojęcia: programowanie to sprawienie, żeby komputer robił to co my zechcemy. W tak szerokiej definicji mieści się wiele, dlatego nie dziwi fakt, że dziś programowanie jest nazywane nową łaciną (jednak w odróżnieniu od niej nie jest martwym językiem). W dzisiejszych czasach uczenie dzieci programowania jest też porównywane do uczenia najmłodszych z poprzednich pokoleń umiejętności pisania i czytania. Aby zrozumieć tę analogię przypomnijmy sobie historyczne czasy kiedy większość ludzi nie potrafiła pisać ani czytać, a w razie potrzeby korzystali z pomocy wynajętych specjalistów.  Dziś taką sytuację trudno nam sobie wyobrazić. A przecież podobnie się dzieje, kiedy chcemy zaprogramować nasz komputer. W niedalekiej przyszłości to będzie nie do pomyślenia, będziemy bowiem traktować umiejętność programowania na równi z umiejętnościami pisani i czytania. Właściwie już teraz nie wystarczy posiadanie umiejętności interakcji z nowymi technologiami, trzeba umieć je samemu tworzyć.

Coraz więcej krajów zdaje sobie sprawę z wagi problemu i wprowadza zmiany w swoich programach nauczania. Ostatnio głośno jest o Estonii, która zdecydowała się na nauczanie programowania uczniów od 7 do 16 roku życia. Jest to słuszny krok przygotowujący społeczeństwo do wyzwań 21 wieku.[1] Wprawdzie dzisiaj jeszcze nie znamy zawodów jakie będą wykonywać nasi podopieczni (głównie dlatego, że niektóre jeszcze nie istnieją), możemy jednak stwierdzić z dużym prawdopodobieństwem, że będą to profesje związane z umiejętnością programowania, czy też chociażby logicznego myślenia. Proponując dzieciom zajęcia programowania tak naprawdę przygotowujemy je po prostu do życia w świecie nowych technologii.

Dlaczego przedszkolaki? Czy to nie za wcześnie?

Nie ma wątpliwości, że ucząc się programowania dzieci spędzają czas w sposób  wartościowy i rozwijający. Uczenie się programowania to nie tyle nabywanie umiejętności czysto technicznych ile dbanie o swój wszechstronny rozwój. Zajęcia z programowania uczą precyzyjnego myślenia, rozwijają umiejętność myślenia logicznego, kreatywność, pomysłowość, dbałość o szczegóły, powodują wzrost różnorodności pomysłów.[2] Pozwalają pokazać dzieciom nowy sposób rozwiązywania problemów, wykorzystujący komputery w sposób aktywny, pozwalający poznać zasady działania nowych technologii, pozwalający lepiej, głębiej zrozumieć komputery.

Jeden z amerykańskich ekspertów uważa, że „najważniejsze jest to, że małe dzieci zaczynają odkrywać związek z komputerem, który opiera się na odczuciu, że to one kontrolują komputery, a nie odwrotnie”.[3] Już od najmłodszych lat dzieci powinny mieć prawidłowe wyobrażenie o roli komputerów. Powinny rozumieć, że nie są one mądre same z siebie, ale dlatego, że ktoś je zaprogramował, żeby były mądre. Że to człowiek stoi za ich inteligencją. Trzeba przedstawiać dzieciom komputery w taki sposób, by widziały w nowych technologiach coś czego można użyć do wyrażania siebie. Coś czego mogą do wyrażania siebie używać nawet przedszkolaki.

Zdaję sobie sprawę, że niektórzy sceptycznie podejdą do prezentowanej tu idei. Przeciw niej przemawiają przecież ograniczone możliwości poznawcze najmłodszych. Czy w okresie przedszkolnym dzieci są na odpowiednim etapie rozwoju? To świetne pytanie, szczególnie gdy przyjrzymy się dobrze znanej nam koncepcji Piaget’a i przypomnimy co mówi ona o czasie, kiedy dziecko dojrzewa do wykonywania operacji formalnych. Tylko, że po pierwsze: podział okresów rozwoju zaproponowany przez Piaget’a okazał się niedokładny, po drugie: dzisiejsze dzieci dojrzewają szybciej, a po trzecie: podział Piaget’a ukazuje uśredniony czas przejścia w poszczególne fazy, a przecież rozwój dzieci jest różnicowany indywidualnie i może przebiegać u jednych szybciej, a u innych wolniej w zależności od dostępnych doświadczeń. Wiemy już, że niektóre dzieci posiadają niezbędne do programowania podstawowe umiejętności dużo wcześniej niż inne, że umożliwiając dzieciom nabywanie odpowiedniego doświadczenia, możemy nieco przyspieszyć ich pojawienie się.

Ostatnie badania dowodzą, że małe dzieci programując mogą nie tylko odtwarzać wyuczone sekwencje, ale także samodzielnie je tworzyć. Jest to możliwe także dlatego, że dzisiejsze programowanie to nie tylko mozolne wpisywane wielu linijek kodu. Dostępne od niedawna nowe, wyrafinowane narzędzia zupełnie zmieniają sposób w jaki dzieci mogą programować komputery. Są dużo prostsze, często opierają się na elementach wizualnych, czasem w ogóle nie wymagają umiejętności czytania, czy pisania. Dziś programowanie bardziej przypomina grę komputerową. Wsparte jest dobrze przygotowanymi filmami instruktażowymi, które pokazują krok po kroku jak uczyć dzieci tak, by nawet nie zdawały sobie sprawy, że to nie tylko zabawa ale i nauka.

Jak zabawa w programowanie ma się do podstawy programowej, zapytają pewnie niektórzy. Można w niej znaleźć kilka punktów, które świetnie współgrają z celami, które osiągamy wprowadzając dzieci w świat algorytmiki.

Przyjrzyjmy się niektórym celom edukacji przedszkolnej:

„stwarzanie warunków sprzyjających wspólnej i zgodnej zabawie oraz nauce dzieci o zróżnicowanych możliwościach fizycznych i intelektualnych;

2) budowanie dziecięcej wiedzy o świecie społecznym, przyrodniczym i technicznym oraz rozwijanie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń w sposób zrozumiały dla innych;

(…)10) zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności, a także kształtowanie tych wiadomości i umiejętności, które są ważne w edukacji szkolnej.”

Oraz obszarom, które mamy wspomagać:

„Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się z dorosłymi i dziećmi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i w sytuacjach zadaniowych.

Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia.

Wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci poprzez zabawy konstrukcyjne, budzenie zainteresowań technicznych.

Wspomaganie rozwoju intelektualnego dzieci wraz z edukacją

matematyczną.”


Kiedy zacząć?

Jeśli dziecko zna podstawy obsługi komputera (np. potrafi przeciągać obiekty z jednego miejsca ekranu w drugi) oznacza to, że może zacząć przygotowywać się do programowania. Czy może programować? To zależy od stadium rozwoju, w którym w danej chwili się znajduje, od stopnia rozwoju jego umiejętności myślenia logicznego. Każde dziecko dojrzewa w swoim tempie i jeśli zabawa w programowanie jest dla niego za trudna, trzeba ją na jakiś czas odłożyć. Warto jednak proponować dziecku inne zabawy rozwijające myślenie i próbować co jakiś czas wracać do programowania, żeby sprawdzić, czy dziecko zaczęło się nim interesować, czy już jest w stanie „dać mu radę”. Wśród narzędzi wprowadzających lub umożliwiających programowanie znajdziemy takie, które z powodzeniem będą mogły wykorzystywać pięciolatki, a czasem nawet trzy, czterolatki.

Jak wprowadzać dzieci w świat programowania?

Zaczynamy oczywiście od gier i zabaw, które rozwijają ogólne umiejętności dzieci. Niektóre z nich w cale nie potrzebują użycia komputera. Zwykle nie zdajemy sobie sprawy, że rozwiązywanie zagadek typu Sudoku, czy innych zadań logicznych np. szukanie drogi w labiryncie, to rozwiązywanie prawdziwych problemów programistycznych. W okresie przygotowawczym możemy także wykorzystywać dostępne w Internecie liczne gry wspierające rozwój myślenia, przygotowujące do właściwego programowania. Znajdziemy tam też narzędzia stworzone specjalnie z myślą o najmłodszych i wprowadzające w proste zagadnienie programistyczne. Nie łudźmy się na tym większość przedszkolaków poprzestanie, ale tak naprawdę, będzie to już bardzo duży krok w świat „dojrzałego programowania”. Pamiętajmy też, że nawet jeśli dziecko na późniejszym etapie edukacyjnym nie będzie kontynuowało swojej przygody z programowaniem, zyska na tej przygodzie bardzo wiele – swój przyspieszony i wszechstronny rozwój, który pozwoli mu lepiej funkcjonować w szkole. Zdobycie umiejętności niezbędnych do programowania, takich jak np. umiejętność myślenia logicznego, przydaje się nie tylko do samego programowania, ale także przy nauce innych zagadnień (np. matematyki).

Programowanie powinno wiązać się z bardzo ważnym elementem procesu uczenia się – kontaktami społecznymi dziecka z partnerem edukacyjnym wspierającym jego wysiłki programistyczne. Może być nim nauczyciel, może rodzić, czy nawet starsze rodzeństwo, ważne, żeby zabawa w programowanie była odczuwana przez przedszkolaka jako coś ważnego. A będzie to możliwe, gdy osoba wspierająca dziecko będzie doceniała jego wysiłki.

Przy zadaniach programistycznych ważny jest dostęp dziecka do komputera i czas na ich rozwiązanie. Wprawdzie dzieci mogą pracować razem, np. w parach, ale czy pojedynczo, czy w parach praca przy komputerach także wiąże się z problemami natury organizacyjnej. Myślę, że najlepszym rozwiązaniem będzie przygotowanie w sali przedszkolnej, w której dzieci spędzają główną część czasu, kącika komputerowego, w którym znajdzie się jeden, czy kilka komputerów (w zależności od możliwości przedszkola)z dostępem do internetu. Mogą przy nim pracować (indywidualnie, w małych zespołach) zainteresowane programowaniem dzieci w czasie tzw. swobodnej zabawy. Przy odpowiednim wsparciu i motywacji mogą osiągać naprawdę zaskakujące wyniki.

Czego używać?

Wspomniałam już o wielu aplikacjach komputerowych, które są dedykowane małym dzieciom.

Oto przykłady narzędzi, które przydadzą się w okresie wprowadzającym, przygotowującym do programowania oraz w czasie rozwiązywania zadań programistycznych:

Kids Logic – gry ćwiczące myślenie przyczynowo-skutkowe i logiczne dla najmłodszych. Wymagania: system Android

Mouse Trap Junior – gra logiczna online http://www.sheppardsoftware.com/braingames/mousetrapjr/mousetrapjr.htm. Wymagania: przeglądarka internetowa obsługująca Flash player

Logic – aplikacja pozwalająca nawet najmłodszym przedszkolakom rozwiązywać zadania logiczne. Wymagania: iPad

Trainyard Express – aplikacja pozwalająca rozwiązywać łamigłówki i ćwiczyć myślenie logiczne. Wymagania: iPad

Kodable – aplikacja, która pozwala dzieciom rozwiązywać proste zadania programistyczne. Wymagania: iPad

Cargo-Bot – aplikacja pozwalająca programować robota. Wymagania: iPad

A.L.E.X. – kolejna aplikacja, która pozwala dzieciom bawiąc się w sterowanie robotem rozwiązywać proste zadania programistyczne. Wymagania: iPad

Cato’s Hike Lite: A Programming and Logic Oddyssey – aplikacja, która przedstawia przygody małego Cato. Aby go uratować dzieci za pomocą programowania pokonują różne przeszkody. Wymagania: iPad

Baltie – aplikacja, która pozwala budować i wyczarowywać sceny nawet czterolatkom. Pozwala też stworzyć program komputerowy, który „jest przepisem, który mówi komputerowi jak wykonać zadanie. Wymagania: system Windows

Bee-Bot – programowalny robot w kształcie pszczoły dla najmłodszych dzieci, przydaje się nie tylko do nauki programowania, ale i przy zdobywaniu wielu innych umiejętności.

Light-Bot – aplikacja do programowania robota, ucząca podstaw programowania. Wymagania: przeglądarka internetowa obsługująca Flash player

Scratch JR– środowisko programistyczne dla najmłodszych (nawet 3 letnich dzieci), które pozwala „budować” programy z cegiełek z oznaczonymi na nich graficznymi skojarzeniami funkcji i dodanymi nagraniami zastępującymi oznaczenia tekstowe. Niestety, obecnie czekamy na zakończenie fazy testów (prowadzonej przy udziale przedszkolaków i ich nauczycieli), która to potrwa przynajmniej do jesieni tego roku.[4] Warto jednak wiedzieć o tej inicjatywie i warto zaczekać na jej wyniki. Oprócz samego narzędzia nauczyciel będzie miał do dyspozycji wsparcie merytoryczne i dydaktyczne, a dzieci szanse dzielenia się swoimi dziełami w serwisie społecznościowym stworzonym na potrzeby wymiany doświadczeń.

Dla tych, którzy nie czują się do końca przekonani do uczenia podstaw programowania od przedszkola cytat z filmu promującego programowanie wśród dzieci amerykańskich: „Każda osoba w tym kraju powinna uczyć się programowania… ponieważ to uczy w jaki sposób myśleć.” Steve Jobs

Bibliografia

“Preschool cookbook of computer programming topics” L. Morgado, M. Cruz, K. Kahn, Australasian Journal of Educational Technology 2010, 26(3), 309-326;

„Baltie dla każdego dziecka na świecie” wywiad z Bohumirem Soukupem,  „Gazeta Szkolna” nr 48/2010;

„Introducing Programming to Preschoolers” by MindShift;

“How Young Is Too Young to Learn to Code?” by Eslam Mahgoub, http://smashcs.wordpress.com/2012/02/29/how-young-is-too-young-to-learn-to-code;

Programming for Children, Minus Cryptic Syntax, By Peter Wayner, http://www.nytimes.com/2011/11/10/technology/personaltech/computer-programming-for-children-minus-cryptic-syntax.html?_r=0

“Teaching your kids how to write computer programs” by Marshall Brain http://www.marshallbrain.com/kids-programming.htm


[1] Artykuł powstał w roku 2013 (publikacja w „Wychowaniu w przedszkolu”). Dziś już wiemy, że  to samo, już od przyszłego roku szkolnego będzie się działo w Polsce.

[2] Effects of Computer programming on Young Children’s Cognition, 1984, Clements, Douglas H, Dominic F. Gullo

[3] Mitch Reswick, Direktor of the Life Kindergarten group

[4] Aplikacja ScratchJr jest już od jakiegoś czasu dostępna na rynku.

wrz
20

TIK w edukacji przedszkolnej – poradnik dla kreatywnych nauczycieli

Nowe technologie wspierają różne aspekty naszego życia. Umiejętnie stosowane mogą przynieść wiele korzyści także najmłodszym użytkownikom TIK (technologii informacyjno-komunikacyjnych). Przy ich stosowaniu niezwykle ważne jest zadbanie o bezpieczeństwo dzieci, jakość wykorzystywanych materiałów oraz celowość zaproponowanych aktywności.

Wykorzystywanie TIK w pracy z dziećmi przedszkolnymi może służyć przygotowaniu ich do umiejętnego stosowania TIK (zarówno teraz, jak i w przyszłości), może też wspierać ogólny rozwój dziecka. Pamiętajmy jednak, że pierwsza z przesłanek nie powinna dominować w czasie spotkań dzieci z komputerem. Przedszkolaków nie uczymy „obsługi komputera” jako takiej. Technologie informacyjno-komunikacyjne mają pomóc im poznawać i rozumieć otaczający świat, a umiejętności techniczne przy tej okazji zdobyte są tylko dodatkiem.

Proponując dzieciom zabawę z komputerem (lub innym podobnym w funkcji urządzeniem) starajmy się świadomie wybierać narzędzia i wykorzystywane materiały: bezpieczne, służące rozwojowi, wspierające w osiąganiu wybranych przez nas celów edukacyjnych.

Nowe technologie oferują nam bogaty zbiór oprogramowania, materiałów i sprzętu. Nauczyciel wychowania przedszkolnego może się w tym bogactwie zagubić lub przeciwnie nigdy się o nim nie dowiedzieć. Stąd pomysł przygotowania krótkiego przewodnika przedstawiającego przykładowe możliwości edukacyjnego wykorzystania TIK w przedszkolu.

Sprzęt

Na początku chcę przypomnieć, że nowe technologie opierają się nie tylko na użyciu komputera stacjonarnego.

Stosując w pracy TIK możemy wykorzystać zarówno laptopy, jak i tablety (komputery z ekranem dotykowym), czy nawet telefony komórkowe, a w niedalekiej przyszłości np. interaktywne stoły dotykowe.

Urządzenia wykorzystujące technologię dotykową (eliminującą potrzebę używania myszki komputerowej)są szczególnie przyjazne najmłodszym dzieciom, pozwalają skupiać się nad przekazem edukacyjnym, a nie na technicznej obsłudze sprzętu. Nie są już tak kosztowne, jak jeszcze parę lat temu, wydają się więc dobrym rozwiązaniem do wykorzystania w przedszkolach.

Wykorzystanie TIK na zajęciach może się odbywać bez zestawu komputerowego. Robiąc zdjęcia, nagrywając filmy, czy dźwięki pracujemy z o wiele tańszym sprzętem: aparatami cyfrowymi, dyktafonami, czy telefonami komórkowymi (które mają zwykle wbudowane kamery, aparaty i dyktafony).

Mając niewiele sprzętu do dyspozycji pozwólmy wykorzystywać go dzieciom w „tle” (np. w czasie zabaw własnych), w pracy rotacyjnej. Starajmy się tak organizować zajęcia, aby główna aktywność była po stronie dzieci. Najlepiej byłoby, żeby to one filmowały krótkie scenki, fotografowały doświadczenia, nagrywały własne opowieści, czy też wywiady itd.

Chcąc pokazywać dzieciom elementy otaczającego świata niedostępne w bezpośrednim kontakcie (np. odległe miejsca, trudne lub niebezpieczne doświadczenia)wyświetlajmy je na jak największym ekranie (np. na dużym ekranie telewizora podłączonego do komputera zamiast mniejszego monitora, czy też na ekranie wyświetlającym obraz z projektora multimedialnego), odtwarzajmy dobrej jakości dźwięki. Pamiętajmy o tym, by dbać o jakoś przekazu.

Oprogramowanie

Mając na uwadze możliwości finansowe przeciętnego przedszkola skupię się na tych programach, które są dostępne nieodpłatnie.

Przykładowe oprogramowanie do zainstalowania (komputery)

TuxPaint – prosta aplikacja do tworzenia grafiki, z dużym potencjałem edukacyjnym. Oprócz zwykle spotykanych w tego typu programach narzędzi możemy tu znaleźć pieczątki (po dodatkowej instalacji), które pozwalają dzieciom w prosty sposób stworzyć obrazek związany z tematem zajęć (wiosna, zawody, kosmos itd.), by je np. podsumować, czy stworzyć swoją własną obrazkową wersję notatek, opowieści. Ułatwienia w stosowaniu i skojarzone z obrazami dźwięki (np. odgłosy zwierząt, instrumentów muzycznych) są dodatkowym atutem programu.

Aplikacja do pobrania ze strony: tuxpaint.org

Sebran – program edukacyjny dla przedszkolaków i dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Najmłodsi wykorzystają wprawdzie tylko zabawy dotyczące liczenia obiektów i ćwiczenia pamięci, ale i tak program jest wart zainstalowania.

Aplikacja do pobrania ze strony: w wersji polskiej np. z serwisu Dobre Programy

Omnitux – kolejna aplikacja przygotowana z myślą o najmłodszych. Z jej pomocą można wprawić się w pracy z myszką, ale także wykonać ćwiczenia ogólnorozwojowe oraz te przygotowujące do nauki czytania i pisania – ćwiczenia pamięci, spostrzegawczości, rozpoznawania dźwięków itd.

Aplikacja do pobrania ze strony: omnitux.sourceforge.net

Photo Story 3 dla Windows – aplikacja do tworzenia filmów ze zdjęć. Najprostsze prace stworzone w Photo story to pokazy slajdów z muzyką w tle, bardziej wyrafinowane to filmy z dodanym komentarzem tekstowym lub głosowym, z efektem ruchu dzięki zastosowaniu zbliżeń i animacji przejść między obrazami.

Aplikacja do pobrania ze strony: Microsoft Download Center

Aplikacje działające online

Storyjumper – aplikacja online umożliwiająca tworzenie własnych książeczek automatycznie publikowanych w Internecie. Udostępnia bogatą galerię gotowych grafik, które można wykorzystać do zilustrowania opowieści, pozwala na dodawanie własnych obrazów (np. zdygitalizowanych prac plastycznych dzieci). Z pomocą nauczyciela, dzieci mogą tworzyć własne książki i pochwalić się nimi rodzinie, czy też kolegom z zaprzyjaźnionego przedszkola.

Aplikacja dostępna: http://www.storyjumper.com

Kerpoof Studio to cały zestaw aplikacji umożliwiających dzieciom uwolnić swą kreatywność. Z jego pomocą można tworzyć ciekawe rysunki, karty okolicznościowe, proste filmy animowane, czy opowieści w postaci książeczek. Oczywiście z przedszkolakami wykorzystamy tylko proste narzędzia, ale i tak dzieci będą zachwycone.

Aplikacja dostępna: http://www.kerpoof.com

Little bird tales – program do tworzenia własnych historii za pomocą obrazu i nagranego głosu. W sam raz dla przedszkolaków, których nie będzie ograniczał brak umiejętności pisania.

Aplikacja dostępna: littlebirdtales.com

Materiały edukacyjne dostępne w Internecie

Najbogatszym źródłem materiałów (a także programów) jest sieć, dlatego warto  w nią zainwestować starając się o szybki dostęp do Internetu w każdej sali przedszkolnej. Wydaje się to być lepszym rozwiązaniem niż kupowanie oprogramowania edukacyjnego, które może się szybko zdezaktualizować, a dodatkowo jest kosztowne, jeśli chcemy je wykorzystywać na wielu komputerach w placówce (na każdy komputer musi być oddzielna licencja programu, czyli zwykle oddzielny egzemplarz oprogramowania).

W internecie znajduje się bardzo wiele stron edukacyjnych, zarówno w języku polskim, jak i angielskim (bardzo często nadających się do wykorzystania przez dzieci nieznające języka angielskiego). Poniżej przedstawię kilka przykładów polskich serwisów.

Przykładowe strony i serwisy internetowe

Kula – pięknie przygotowana strona Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Znajdziemy na niej multimedialne materiały dotyczące Polski i wszystkiego co z Polską związane – najważniejsze miasta, postacie, ciekawe legendy itd.

Adres: www.kula.gov.pl

Moja Polska – serwis poświęcony, jak sama nazwa wskazuje, naszemu krajowi. Może być wykorzystywany przez dzieci w wieku wczesnoszkolnym, a także przedszkolnym. Znajdziemy tu zarówno informacje i materiały poglądowe jak i zabawy interaktywne.

Adres: www.mojapolska.az.pl

Necio – nowy serwis internetowy powstały z myślą o najmłodszych użytkownikach komputerów i internetu. Wykorzystując gry i zabawy pomaga im poznać zasady bezpiecznego korzystania z nowych technologii.

Adres: www.necio.pl

Gary gra – serwis stworzony dla najmłodszych, przyszłych obrońców przyrody. Znajdziemy w nim ciekawe informacje i gry ekologiczne.

Adres: www.garygra.pl

Naucz mnie mamo – strona z grami interaktywnymi przygotowującymi do nauki czytania, pisania, liczenia, pomagająca uczyć się wielu cennych dla przedszkolaków i dzieci z pierwszych klas szkoły podstawowej umiejętności.

Adres: www.nauczmniemamo.pl

Ministerstwo Środowiska dla dzieci – na stronie można znaleźć sporo gier i zabaw dla starszych i młodszych dzieci, wierszyki, komiksy, ciekawostki i porady.

Adres: www.dzieci.mos.gov.pl

Niniejszym artykule przedstawiłam tylko nieliczne z przykładów tego, jak możemy wspierać rozwój przedszkolaków, jeśli włączymy do naszej pracy w przedszkolu nowe technologie. Możliwości jest o wiele więcej, ale mam nadzieję, że już teraz jest jasne, jakie narzędzia i materiały możemy do tego wykorzystać, w jaki sposób i do czego możemy użyć TIK, aby wzbogacić nasze zajęcia i umożliwić lepszy start naszym podopiecznym.

Czytaj pozostałe wpisy &raquo

wrz
16

Świętujemy rocznicę powstania ośrodka!

„Czy wiecie, że w tym samym roku, w którym rozpoczął działalność nasz ośrodek, został wysłany pierwszy e-mail w Polsce?”

Chcecie dowiedzieć się kiedy to było? OK. Grafika już podpowiedziała :)
Zachęcamy do przeczytania wrześniowego felietonu Agnieszki Borowieckiej, w którym więcej na ten temat:

Dojrzały – felieton wrześniowy

wrz
15

Zapraszamy, zapraszamy!

Zapraszamy nauczycieli z województwa mazowieckiego na bezpłatne szkolenia! Szczegółowa oferta dostępna pod linkiem!
https://www.oeiizk.waw.pl/kursy/

Każdy znajdzie coś dla siebie :)

kwi
22

Majowe Mrozy w Warszawie 2016

Serdecznie zapraszamy na kolejne Mrozy – znowu w Warszawie!!!!
http://mrozy.net/

Uwaga nauczyciele warszawscy !

Mamy miłą wiadomość dla nauczycieli pracujących w szkołach publicznych na terenie miasta stołecznego Warszawy – uczestniczą w zjeździe bezpłatnie! Koszty konferencyjne (bez noclegu) zostaną pokryte przez WCIES. Uwaga: obowiązuje limit miejsc.

Zapraszamy serdecznie!

kwi
22

Program SAS – Szkoła Aktywna w Społeczności

Z przyjemnością informujemy, że Ośrodek (nasza Pracownia) bierze udział w międzyplacówkowym projekcie Szkoły Aktywne w Społeczności SAS tak opisanym na stronie MSCDN: http://centrum.mscdn.pl/…/2016_04_21_sas/seminaria_w_sas.pdf
Naszym zadaniem jest przede wszystkim wspieranie TIK-owych komponentów projektu, jak np. część e-learningowa kursów nt. „Rodzice w szkole” oraz „Wolontariat”.
Wkrótce pokażemy więcej szczegółów.

kwi
01

Seminarium eksperckie – szanse i zagrożenia TIK dla dzieci najmłodszych

Polskie Centrum Programu Safer Internet (Fundacja Dzieci Niczyje oraz NASK) we współpracy z Fundacją Orange zorganizowało kolejne seminarium eksperckie pt.:
Szanse i zagrożenia związane z udostępnianiem mediów elektronicznych dzieciom w wieku przedszkolnym
Seminarium odbyło się się 31 marca 2016 (czwartek) w Warszawie, w Faktycznym Domu Kultury, ul. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego 12, w godzinach 10.00 – 12.30.
Program spotkania był bardzo interesujący:

1. Szanse i zagrożenia związane z nowymi mediami dla dzieci w wieku przedszkolnym
- Dr Michał Klichowski, UAM (jest on współautorem świetnego artykułu: Technologie_informacyjno-komunikacyjne…)

2. Jak małe dzieci korzystają z internetu i nowych mediów w świetle badań
- Szymon Wójcik, Fundacja Dzieci Niczyje

3. Jak i kiedy udostępniać dzieciom urządzenia elektroniczne – wytyczne dla rodziców
- Łukasz Wojtasik, Fundacja Dzieci Niczyje

4. Internet zabawek (Internet of Toys) – Anna Rywczyńska, NASK

5. Jak edukować dzieci w wieku przedszkolnym o internecie? Projekty edukacyjne
Necio.pl i „Zostań znajomym swojego dziecka” – Małgorzata Ćwiek, Fundacja Dzieci
Niczyje, Julia Gursztyn, NASK

Seminarium adresowane było do osób, które:
- pracują z dziećmi w wieku przedszkolnym i ich rodzicami,
- interesują się tematyką bezpieczeństwa online.
Udział w seminarium był bezpłatny. Decydowała kolejność zgłoszeń – sala była wypełniona po brzegi… Uczestnicy otrzymali materiały edukacyjne.

Obiecujemy wkrótce podzielić się z Państwem informacjami, doświadczeniami i wrażeniami z tego ciekawego spotkania.

mar
16

Nowości nt. bezpieczeństwa w internecie

W dn. 15 marca 2016 r. odbyło się kolejne, już 24. spotkanie Komitetu Konsultacyjnego przy NASK, zajmującego się problematyką bezpiecznego internetu. Trzeba przyznać, że  obfitowało w wiele interesujących nowości – zachęcamy do zapoznania się z nimi. Poza materiałami dla uczniow i nauczycieli na szczególną uwagę zasługuje rosnąca oferta dla dorosłych – i nauczycieli, i rodziców. Ci ostatni robią wrażenie najmniej znających temat…

Oto relacja ze spotkania w wielkim skrócie, za to z pożytecznymi linkami.

1. Dobiega końca tegoroczna akcja „Dzień Bezpiecznego Internetu 2016″. Organizatorzy są dumni z rekordowej liczby zgłoszonych do konkursu inicjatyw. Do 20 kwietnia 2016 r. ogłoszeni zostaną zwycięzcy, ale już teraz można pobuszować po stronie http://www.saferinternet.pl/pl/dzien-bezpiecznego-internetu poszukując owocnych inspiracji na ciekawe działania w klasie czy szkole na rzecz e-bezpieczeństwa.

2. Zbliża się konferencja młodzieżowa „Digital Youth Forum” organizowana przez Fundację dzieci Niczyje w Centrum Nauki Kopernik 12 maja 2016 r. Czekamy na więcej informacji na budowanej właśnie stronie www.digitalyouth.pl

3. Fundacja Dzieci Niczyje wzbogaca swoją ofertę skierowaną do dzieci w wieku przedszkolnym NECIO i BESTAPP http://dzieckowsieci.fdn.pl/aplikacje-dla-dzieci-necio-i-bestapp
Ukazują się nowe numery magazynu SIEWIE http://www.sieciaki.pl/siewie/.
No i obserwujemy Youtube dla dzieci – zanim powstanie polska wersja, w wersji amerykańskiej: https://www.youtube.com/user/ytkidstv

4. Powstają nowe materiały edukacyjne NASK dla nauczycieli i rodziców – to filmy z Plikiem i Folderem, znanymi dzieciom odkrywcami internetu,  w roli głównej: http://www.plikifolder.pl/index.php?p=edukacja#prettyPhoto

5. Dostępny już jest niezwykle interesujący kurs elearningowy FDN  „Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży online” http://edukacja.fdn.pl/juz-dostepny-nowy-kurs-e-learning-bezpieczenstwo-dzieci-i-mlodziezy-online.html
Przybywa też materiałów dla młodzieży – np. wobec fali mowy nienawiści na pewno wart jest uwagi kurs „Nie dla hejtu!” http://edu.fdn.pl/?option=com_szkolenia&optrs=0&fnd=&grupa=0&offset=1&sort=1&szkolenie=15588&tekst=BECB5E0B-2D64-4926-9A5A-F81BE9EFBF4B#opisszkolenia

6. ORE program dla liderów „Bezpieczni w szkole, bezpieczni w życiu” był tak anonsowany na jesieni ub. roku: http://www.ore.edu.pl/wydzialy/wychowania-i-profilaktyki/6414-szkolenie-bezpieczni-w-szkole-bezpieczni-w-zyciu-jak-zadbac-o-bezpieczenstwo-mlodych-uzytkownikow-sieci-program-liderski

7. Oferta Fundacji Orange  to program „Bezpiecznie tu i tam” http://fundacja.orange.pl/o_programie_bezpiecznie_tu_i_tam.html Internetowy kurs dla rodziców  był już pokazywany w kilku miejscach, ale warto przypomnieć jeszcze raz: https://fundacja.orange.pl/kurs/

8. A jednak obraz zespołu Dyżurnet jest nie najweselszy… Przybywa incydentów, przybywa zgłoszeń! Oto ostatni raport Zespołu: https://dyzurnet.pl/DyzurnetRaport2015_www/DyzurnetRaport2015_www.pdf
Przy okazji na spotkaniu wypłynął problem  sieci TOR : https://pl.wikipedia.org/wiki/Tor_%28sie%C4%87_anonimowa%29
Przyznajemy z Małgorzatą Rostkowską, że usłyszałyśmy dziś o tym po raz pierwszy. Zebrani przedstawiciele poważnych organów (policjant z KG, doświadczeni pracownicy stosownych organizacji pozarządowych) byli zgodni, że zaleta (unikanie inwigilacji) absolutnie nie przeważa nad wadą, a mianowicie zagrożeniami, jakie niesie TOR dzięki anonimizacji.
Tymczasem trwa popularyzacja TOR wśród młodzieży przez całkiem szacowne czynniki… Apelujemy o rozwagę, czujność i ostrożność! W sieci też – nie wszystko złoto, co się świeci…

mar
08

Debata „Przedszkolak potrafi”

Trudno odmówić słuszności tezie, że edukacja cyfrowa powinna zaczynać się już w przedszkolu. Ba! Ale jak to robić –   w zgodzie z psychologią rozwojową, unikając rozlicznych  zagrożeń, jakie niesie ze sobą cyberprzestrzeń?… W naszej Pracowni przedszkolakami zajmuje się od lat przede wszystkim Dorota Janczak, o czym bywalcy EduTIKacji dobrze wiedzą, bo na naszym blogu dzieli się swoimi doświadczeniami: http://edutikacja.oeiizk.waw.pl/?tag=przedszkolaki

Z problemem cyfrowej edukacji najmłodszych zmierzyli się autorzy i realizatorzy projektu „Mistrzowie Kodowania Junior” http://mistrzowiekodowania.pl/czas-na-podsumowanie-mistrzow-kodowania-junior/
Raport z przeprowadzonego badania, w którym specjaliści z Centrum Cyfrowego Projekt Polska określili, jaki jest kontakt najmłodszych dzieci z technologiami cyfrowymi oraz jak potrzebę edukacji cyfrowej postrzegają nauczyciele przedszkolni i rodzice maluchów,  był punktem startowym debaty, która odbyła się 7 czerwca 2016 r. w Centrum Nauki Kopernik. Co ciekawe – okazuje się, że nie nauczyciele są głównymi „hamulcowymi” w edukacji cyfrowej maluchów, ale… rodzice niewiedzący prawie nic o edukacyjnych funkcjach nowych technologii. Ale kto ich ma tego nauczyć – czyżby nowe zadanie dla edukacji formalnej (czyli nauczycieli dzieci) ?…
W panelu dyskusyjnym uczestniczyli prof. dr hab. Małgorzata Żytko (UW), prof. dr hab. Maciej Sysło (UWr), dr Dominik Batorski (UW), Jolanta Okuniewska (nauczycielka wczesnoszkolna SP 13 w Olsztynie, finalistka Global Teacher Prize 2016), Iwona Brzózka-Złotnicka – koordynator programu MK. Dyskusję prowadziła redaktor Aleksandra Pezda.

Przypominamy:
Program Junior  wykiełkował z programu Mistrzowie Kodowania, w którego początkach OEIiZK miał swój udział, czego plonem są materiały: http://mistrzowiekodowania.pl/materialy-do-pobrania/
A na naszym blogu można obejrzeć imponujące działania przedszkolaków z Lublina w programie MK Junior – co jest zasługą nauczycielki  Anny Świć http://edutikacja.oeiizk.waw.pl/?p=2764

mar
04

Mistrzowie Kodowania Junior w Lublinie

Anna Świć z lubelskiego przedszkola zebrała materiały ilustrujące aktywność jej placówki w programie Mistrzowie Kodowania Junior na padlecie.
Oj, ależ się tam dzieje! :)
Popatrzcie sami: http://padlet.com/annaswic/f13hpzlhue4f

Naśladownictwo mile widziane! :)

Starsze posty &laquo